Shop Mobile More Submit  Join Login
Krasnyj oktiabr by Tiofrean Krasnyj oktiabr by Tiofrean
(...) What had just begun was a catastrophic loss-of-coolant accident.
The reactor was fully depressurized within three seconds. Its many gallons of coolant exploded into steam, seeking release into the surrounding compartment. A dozen alarms sounded at once on the master control board, and in the blink of an eye Vladimir Petchukocov faced his ultimate nightmare. (...)
In the control room forward, the captain grasped the nature of the emergency at once. The Politovskiy was running at one hundred fifty meters. He had to get her to the surface immediately, and he shouted orders to blow all ballast and make full rise on the diving planes.
The reactor emergency was regulated by physical laws. With no reactor coolant to absorb the heat of the uranium rods, the nuclear reaction actually stopped—there was no water to attenuate the neutron flux. This was no solution, however, since the residual decay heat was sufficient to melt everything in the compartment. The cold water admitted into the vessel drew off the heat but also slowed down too many neutrons, keeping them in the reactor core. This caused a runaway reaction that generated even more heat, more than any amount of coolant could control. What had started as a loss-of-coolant accident became something worse: a cold-water accident. It was now only a matter of minutes before the entire core melted, and the Politovskiy had that long to get to the surface.
(...) With all her ballast tanks now blasted free of water by compressed air, the submarine was very light, and she rose like a climbing aircraft. In seconds the astonished control room crew felt their boat rise to an up-angle that was forty-five degrees and getting worse. A moment later they were too busy trying to stand to come to grips with the problem. Now the Alfa was climbing almost vertically at thirty miles per hour. Every man and unsecured item aboard fell sternward.
In the motor control room aft, a crewman crashed against the main electrical switchboard, short-circuiting it with his body, and all power aboard was lost. A cook who had been inventorying survival gear in the torpedo room forward struggled into the escape trunk as he fought his way into an exposure suit. Even with only a year's experience, he was quick to understand the meaning of the hooting alarms and unprecedented actions of his boat. He yanked the hatch shut and began to work the escape controls as he had been taught in submarine school.
The Politovskiy soared through the surface of the Atlantic like a broaching whale, coming three quarters of her length out of the water before crashing back.
In the Politovskiy's reactor, the runaway fission reaction had virtually annihilated both the incoming seawater and the uranium fuel rods. Their debris settled on the after wall of the reactor vessel. In a minute there was a meter-wide puddle of radioactive slag, enough to form its own critical mass. The reaction continued unabated, this time directly attacking the tough stainless steel of the vessel. Nothing man made could long withstand five thousand degrees of direct heat. In ten seconds the vessel wall failed. The uranium mass dropped free, against the aft bulkhead.
Petchukocov knew he was dead. He saw the paint on the forward bulkhead turn black, and his last impression was of a dark mass surrounded with the blue glow. The engineer's body vaporized an instant later, and the mass of slag dropped to the next bulkhead aft.
Forward, the submarine's nearly vertical angle in the water eased. (...) In the forward part of the submarine men were screaming. The captain struggled to his feet, ignoring his broken leg, trying to get control, to get his men organized and out of the submarine before it was too late, but the luck of Evgeni Sigismondavich Politovskiy would plague his namesake one last time. Only one man escaped. The cook opened the escape trunk hatch and got out. Following what he had learned during the drill, he began to seal the hatch so that men behind him could use it, but a wave slapped him off the hull as the sub slid backwards.
In the engine room, the changing angle dropped the melted core to the deck. The hot mass attacked the steel deck first, burning through that, then the titanium of the hull. Five seconds later the engine room was vented to the sea. The Politovskiy's largest compartment filled rapidly with water. This destroyed what little reserve buoyancy the ship had, and the acute down-angle returned. The Alfa began her last dive.

Tom Clancy


I just had to copy/paste this here. It`s what hit me when I was reading the book. I was just smashed to the ground from this description and I am even now.
The moment of submarine jumping from the water is in the movie, but it shows another submarine - USS Dallas. I just love this scene and I HAD TO draw it.
There you can see also Captain Marko Ramius (Sean Connery) and Sir Jack Ryan (Alec Baldwin) - two main characters. I just :heart: the book and the movie. Seriously, you should check them out!

This is also my late B-day present to Sean Connery, who celebrated on 25.08 ! Happy 80th birthday, Mr. Connery! :party::cake:

And, the last but not the least - this is my entry for a Drawn To A Moment CONTEST! (check it out [link] ).


Grided, because my references were.... uch, och, look at them - awfully poor quality :eager: [link] [link] [link]
Add a Comment:
swimmingwithsushi Featured By Owner Dec 16, 2013  Hobbyist Traditional Artist
That's awesome .
Tiofrean Featured By Owner Jan 23, 2014  Professional Traditional Artist
Thank you!
Zerstorer7 Featured By Owner Sep 12, 2013  Student Writer

This is my favorite adaption of the Tom Clancy novels. It is such an excellent book and a great movie. And you did a great job of drawing the scene. I'm going to end my comment here before I end up quoting the movie. :)


P.S. Shouldn't it be "Krasnaya Oktober"? Or is my Russian waaay off?

Tiofrean Featured By Owner Jan 23, 2014  Professional Traditional Artist
It is the best of adaptations! :heart: And thank you! :)

You can quote this movie at me all you want, I love it so much that I won't mind ;)

I think it's
Красный Октябрь
so even more like "Krasnij Oktjabr" I think :))
PokeyFluffytail Featured By Owner May 6, 2013
The Captain scared them out of the water! :iconyaaayplz:
Tiofrean Featured By Owner May 8, 2013  Professional Traditional Artist
Sojuz nierushimij riespublik swabiodnyh.... *chants in very bad Russian* :D
PokeyFluffytail Featured By Owner May 8, 2013

Crusade1 Featured By Owner Aug 24, 2012
Once I had the honor of meeting a member of the crew of that submarine when they filmed that shot.

Most of the things in here, don't react too well to bullets.
Tiofrean Featured By Owner Aug 29, 2012  Professional Traditional Artist
Really? Wow! All I can say it's... wow, really. Meeting such people is so interesting!

...right. :giggle:
DoomMarine58 Featured By Owner Apr 18, 2012
This is really great I love the shading and attention to detail on the characters faces.
Tiofrean Featured By Owner Jun 8, 2012  Professional Traditional Artist
Thanks! For me the hardest part was the water splashing... well I never did really draw water so...

Thanks ! :))
Jigsaws-Killer Featured By Owner Jan 20, 2011
I absaloutley love the film, the book even more so :D these pencils are amazing! I love how you captured the caracters :)

"HEY I think someone just shot a torpedo at us!"
Tiofrean Featured By Owner Jan 24, 2011  Professional Traditional Artist
Me too :la: Great film :nod:
Thank you :tighthug:

Electricfox5 Featured By Owner Nov 21, 2010

Great pencil work and fantastic detail :D
Tiofrean Featured By Owner Nov 22, 2010  Professional Traditional Artist
:la: Yup!

IvanaKC Featured By Owner Oct 22, 2010  Hobbyist General Artist
omg, red october! this is one of the rare movies about war and submarines that I like! instant fave
Tiofrean Featured By Owner Oct 25, 2010  Professional Traditional Artist
Me too. I don`t like movies about war but this one is just amazing :heart:

Thank you!:tighthug:
Neira7 Featured By Owner Sep 15, 2010  Hobbyist Traditional Artist
Poraża mnie ilość detali w tym rysunku...
Powodzenia w konkursie!
Będę trzymać kciuki :)
Tiofrean Featured By Owner Sep 18, 2010  Professional Traditional Artist
Dziękuję :tighthug: Przyda się, konkurencja ostra :D

A detale... improwizacja znów - na referencach jakoś mało ich było :eager:
noverbia Featured By Owner Sep 11, 2010
Tiofrean Featured By Owner Sep 13, 2010  Professional Traditional Artist
Thank you!:hug:
noverbia Featured By Owner Sep 14, 2010
welcome :hug:
hihara-chan Featured By Owner Sep 3, 2010
Kurcze, jesteś fantastyczna O.O. Ta rozbryzgująca się woda mnie rozwaliła *OO*.
Matko z córką, czemu musisz tak dobrze znać angielski XD?! Nic z tego nie rozumiem XD!
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Pierwszy raz rysowałam, więc tym bardziej się cieszę :giggle:

Eee... ja to po Polsku czytałam, angielski na potrzeby znalazłam... czekaj, gdzie ja to miałam... O!

Masz cały, nieokrojony fragment:

Był to początek katastrofalnej utraty chłodziwa.
W ciągu trzech sekund nastąpiła pełna dekompresja reaktora. Setki litrów
gorącej wody wybuchowo zamieniały się w parę szukającą ujścia do sąsiednich
przedziałów. Na głównym pulpicie zabrzmiały jednocześnie dziesiątki alarmów i w
mgnieniu oka spełnił się najgorszy sen Władimira Pietczukocowa. Główny mechanik
bez namysłu, tak jak go wyszkolono, nacisnął przycisk automatycznego wyłączania
reaktora, ale para w komorze uszkodziła układ sterowania prętami. Nie było czasu na
inne warianty. W tym momencie Pietczukocow wiedział juŜ, Ŝe okrętu nie da się
uratować. Otworzył awaryjne obwody chłodzenia, wpuszczając do komory wodę
morską. Uruchomiło to automatyczne sygnały alarmowe na całym okręcie.
W centrali na dziobie kapitan natychmiast połapał się, o co chodzi.
„Politowski” szedł na stu pięćdziesięciu metrach. Trzeba natychmiast wyjść na
powierzchnię, wykrzyczał więc rozkaz opróŜnienia wszystkich balastów i rozpoczęcia
awaryjnego wynurzenia na sterach.
Następstwo zdarzeń w reaktorze wynikało z działania praw fizyki. Po utracie
wody pochłaniającej ciepło z prętów uranowych reakcja rozszczepiania w
rzeczywistości ustała, jako Ŝe woda hamowała przepływ neutronów. JednakŜe
niewiele to pomogło, gdyŜ wskutek reakcji rozpadu w komorze pozostało
wystarczająco duŜo ciepła, Ŝeby stopić cały reaktor. Wpompowana do środka zimna
woda usunęła ciepło, ale jednocześnie spowolniła zbyt wiele neutronów, zatrzymując
je w rdzeniu reaktora. Spowodowało to niekontrolowaną reakcję jądrową, która
wytworzyła taką ilość ciepła, jakiej Ŝadne chłodziwo nie dałoby rady rozprowadzić.
To, co rozpoczęło się jako utrata chłodziwa, przerodziło się w coś o wiele gorszego,
katastrofę spowodowaną przez zimną wodę w komorze reaktora. Stopienie się całego
rdzenia było juŜ tylko kwestią kilku minut. Tyle teŜ czasu potrzebował „Politowski”,
Ŝeby dotrzeć na powierzchnię.
Pietczukocow pozostał na stanowisku w maszynowni, robiąc, co się dało.
Wiedział, Ŝe prawdopodobnie nie ujdzie z Ŝyciem. Musi jednak dać kapitanowi czas
na wynurzenie okrętu. Szkolono ich na taką ewentualność i teraz główny mechanik
wykrzykiwał rozkazy do swoich podwładnych. Ale tylko pogorszył sprawę.
DyŜurny elektryk szedł wzdłuŜ pulpitów sterowniczych, przełączając układy z
zasilania głównego na awaryjne, gdyŜ resztki pary w przewodach za kilka chwil
przestaną poruszać turboalternatory. Od tego momentu źródłem energii stały się
akumulatory awaryjne.
W centrali dowodzenia zanikł prąd w obwodach elektrycznego sterowania
nakładek trymowych na krawędziach spływu u sterów głębokości, które
automatycznie przełączyły się z powrotem na sterowanie elektrohydrauliczne. System
ten obsługiwał nie tylko małe nakładki trymowe, ale równieŜ główne stery głębokości.
Stery ustawiły się więc natychmiast pod kątem piętnastu stopni do góry, a okręt wciąŜ
robił trzydzieści dziewięć węzłów. Po opróŜnieniu z wody wszystkich balastów
spręŜonym powietrzem kadłub stał się bardzo lekki i szedł do góry jak wznoszący się
samolot. Zaskoczona załoga centrali odczuła nagle, Ŝe skręcają do góry najpierw o
czterdzieści pięć stopni, a później coraz bardziej pionowo. Nie mogli nic na to
poradzić, bo całą uwagę musieli skupić na utrzymaniu równowagi. Alfa szła teraz
prawie pionowo do góry z prędkością pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Ludzie i
ruchome części ekwipunku spadały w kierunku rufy.
W przedziale sterowania siłowni marynarz wpadł na główną tablicę
elektryczną, wywołując swoim ciałem zwarcie, przez co na całym okręcie nastąpił
zanik napięcia. Kucharz, który właśnie dokonywał przeglądu wyposaŜenia
ratunkowego w przedziale torpedowym na dziobie, zaczął szarpać się ze śluzą wyjścia
awaryjnego, wbijając się jednocześnie w kombinezon ochronny. Miał za sobą tylko
jeden rok słuŜby, ale szybko zrozumiał sens dzwoniących alarmów i niezwykłego
zachowania okrętu. Zamknął za sobą właz do śluzy i zaczął otwierać luk wyjściowy,
tak jak uczono go w szkole morskiej.
„Politowski” przebił powierzchnię Atlantyku jak wyskakujący wieloryb, w
trzech czwartych uniósł się w powietrze, po czym opadł z powrotem na wodę.
USS „Pogy”
- Centrala, tu sonar.
- Tu centrala, mówi kapitan.
- Niech pan lepiej tego posłucha, kapitanie. Coś nienormalnego się dzieje na
„Kąsku 2” - zameldował szef hydrolokacji.
Po chwili Wood znalazł się w kabinie sonaru i załoŜył słuchawki podłączone
do magnetofonu dającego dwuminutowe opóźnienie sygnału. Komandor Wood
usłyszał szumiący dźwięk. Ustał odgłos pracy silników. Po kilku sekundach nastąpiła
eksplozja spręŜonego powietrza i staccato bulgotu, podczas gdy okręt zaczął
gwałtownie zmieniać głębokość.
- Co się dzieje? - zapytał niespokojnie Wood.
„J.Z. Politowski”
Niekontrolowana reakcja rozszczepiania w reaktorze „Politowskiego”
zmieniła w parę wpływającą wodę morską oraz stopiła uranowe pręty paliwowe.
Szczątki reaktora opadły na tylną ścianę komory. Po minucie była to juŜ metrowej
średnicy radioaktywna kula, wystarczająco duŜa, Ŝeby mogło nastąpić przekroczenie
masy krytycznej. Reakcja trwała nadal bez Ŝadnych przeszkód, tym razem
bezpośrednio atakując twardą stalową ścianę komory reaktora. śaden wykonany przez
człowieka przedmiot nie wytrzyma długo bezpośredniego działania temperatury rzędu
trzech tysięcy stopni. Po kilku sekundach ściana puściła. Uwolniona ze środka
uranowa masa spadła na tylną grodź przedziału.
Pietczukocow wiedział, Ŝe umiera. Zobaczył, Ŝe farba na przedniej grodzi
czernieje i w ostatniej chwili ujrzał jeszcze ciemną masę otoczoną niebieskawą
poświatą. W chwilę później ciało głównego mechanika wyparowało, a masa płynnego
ŜuŜla spadła na następną grodź w kierunku rufy.
Tymczasem okręt zaczął z pionowej pozycji przechodzić w poziomą.
SpręŜone powietrze uszło ze zbiorników balastowych dennymi zaworami i balasty
zaczęły wypełniać się wodą, wyrównując trym okrętu i zanurzając go. Na dziobie
krzyczeli ludzie. Kapitan podniósł się i nie zwaŜając na złamaną nogę, zaczął walczyć
o odzyskanie kontroli. Próbował zorganizować na powrót ludzi i wyprowadzić ich z
okrętu, zanim będzie za późno, ale pech Jewgienija Zigmontowicza Politowskiego dał
o sobie znać po raz ostatni. Uratował się tylko jeden człowiek, kucharz, który
otworzył zewnętrzny właz i wydostał się na pokład. Zgodnie z tym, czego go
nauczono w czasie szkolenia, próbował na powrót zamknąć właz, aby mogli z niego
skorzystać pozostali, ale zmyła go z pokładu fala, gdy okręt zaczął się zanurzać.
Zmiana kąta ustawienia kadłuba spowodowała, Ŝe stopiony rdzeń w przedziale
silnikowym opadł na dno. Gorący ŜuŜel przetopił najpierw stalowy pokład, a
następnie zaatakował tytanowy kadłub. Pięć sekund później woda wdarła się do
przedziału silnikowego, szybko wypełniła to największe pomieszczenie i okręt stracił
resztki dotychczasowej pływalności. Rufa przechyliła się ostro w dół. „Politowski”
rozpoczął ostatnie zanurzenie.
Rufa osunęła się akurat w chwili, gdy kapitan prawie zmobilizował załogę
centrali do słuchania jego rozkazów. Upadając, uderzył głową w konsolę jakiegoś
przyrządu. Wraz z jego śmiercią uleciały i tak mizerne szansę ratunku dla pozostałej
części załogi. Ze śrubą obracającą się w odwrotnym kierunku, „Politowski” opadał
rufą na dno.
USS „Pogy”
- Panie kapitanie, w sześćdziesiątym dziewiątym byłem na „Chopperze” -
powiedział szef, mając na myśli tragiczny wypadek na okręcie podwodnym z
napędem spalinowym.
- Musiało to brzmieć podobnie - odpowiedział kapitan.
Słuchał teraz bezpośrednich namiarów hydroakustycznych. Nie było
wątpliwości, okręt napełniał się wodą. Słyszeli, jak wypełniają się zbiorniki
balastowe. Znaczyło to, Ŝe woda zalewała równieŜ wewnętrzne przedziały. Gdyby
znajdowali się bliŜej miejsca katastrofy, docierałyby równieŜ do nich krzyki ludzi z
wnętrza skazanego na zagładę kadłuba. Wood wolał tego nie słyszeć. Nieustanny
szum zatapianego okrętu był wystarczająco wstrząsający. Ginęli ludzie. Rosjanie,
wrogowie, ale ludzie tacy sami jak on, i nic nie moŜna było na to poradzić.
„Kąsek l”, jak wykazywała aparatura, szedł nadal do przodu nieświadomy losu
swojej siostrzanej jednostki.
„J.Z. Politowski”
Przebycie sześciuset metrów do dna oceanu trwało dziewięć minut. Kadłub
uderzył silnie w twarde, piaszczyste podłoŜe na krawędzi szelfu kontynentalnego.
Dzięki konstruktorom okrętu, wewnętrzne grodzie wytrzymały uderzenie. Wszystkie
przedziały od pomieszczenia reaktora w kierunku rufy wypełniła woda, topiąc tam
połowę załogi, ale pomieszczenia dziobowe zachowały szczelność. Było to jednak
bardziej przekleństwem niŜ błogosławieństwem dla uwięzionych w środku
czterdziestu ludzi. Nie mogli korzystać ze znajdujących się na rufie rezerwowych
zbiorników powietrza i mieli tylko awaryjne akumulatory do podtrzymywania
skomplikowanych systemów regeneracji środowiska wewnętrznego. Ich zapas
powietrza stale się zmniejszał. Nie utonęli w północnym Atlantyku po to tylko, by
teraz ginąć powolną śmiercią.
Luna-21 Featured By Owner Sep 2, 2010  Professional Traditional Artist
Świetne! :wow:
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Luna-21 Featured By Owner Nov 26, 2010  Professional Traditional Artist
Sveltewoman Featured By Owner Sep 2, 2010
Patrząc na Baldwina to ja właśnie odkryłam, że dopiero muszę nauczyć się rysować :D Niniejszym kupuję od Ciebie słówko "zajedwabiste" za jednego buziaka (cmok!) i przeznaczam do dalszego użtkowania bez opamiętania :)
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Ale on mi nie wyszedł tak jakbym chciała :eager:

*zjada cmoka* Miło mi robić z Tobą interesy :D
Sveltewoman Featured By Owner Aug 31, 2010
Ale super! Rozwijasz się w niesamowitym tempie, ukłony! :clap: Też bardzo lubię ten film, a książki nie czytałam... Zabawne, ale dopóki nie usłyszałam jak Connery mówi, nie rozumiałam czemu wszyscy go uważają za sexownego - biedna ofiara dubbingu :giggle:
Tiofrean Featured By Owner Aug 31, 2010  Professional Traditional Artist
Dziękuję, ale patrząc na Baldwina to ja raczej uważam, ze się cofam :blushes:
Książkę polecam - łyknęłam 350 stron w praktycznie dwa dni (bo w trzeci ostatnie dwie kartki bodajże)...

Oh, jego głos jest taki zajedwabisty, że nie zdziwiłabym się, gdyby nawet teraz, jak ma 80 lat fanki wpychały mu się do łóżka :giggle:

Dubbing to zUo :iconohnoeslaplz:
71ADL17 Featured By Owner Aug 31, 2010
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Thank you!:glomp:
71ADL17 Featured By Owner Sep 5, 2010
no problem :tighthug:
philippeL Featured By Owner Aug 30, 2010  Hobbyist Traditional Artist
Superb tribute, Tora :rose: Sean Connery is really great among the great!
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Thank you:heart:, and yes, you`re right! :nod: He really is great :w00t:
Syikin11 Featured By Owner Aug 30, 2010
Wow this is nice :)
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Yay, thanks!:hug:
FallingStarOfLight Featured By Owner Aug 30, 2010
The Hunt for Red October is one of my favorite books. :D And I love the way you drew the sub.
Tiofrean Featured By Owner Sep 5, 2010  Professional Traditional Artist
Thank you :tighthug: It`s even bigger compliment when it comes out from someone that is a fan of this great book. It is one of my favourites book, too :nod:
atkemi Featured By Owner Aug 29, 2010
Świetna praca jak zawsze!(Żeby tak ślicznie cieniować **)
Tiofrean Featured By Owner Aug 30, 2010  Professional Traditional Artist
Dziękuję bardzo :glomp:

Az tak ślicznie toto nie jest (Ryana spierniczyłam :ohnoes:)
Akroba Featured By Owner Aug 29, 2010  Hobbyist Photographer
To jest wspaniałe! :wow:
Rysujesz tak realistycznie, że mam wrażenie, iż to zdjęcia w trybie b&w
Tiofrean Featured By Owner Aug 30, 2010  Professional Traditional Artist
Dziękuję, ale chyba aż tak zajedwabiście mi nie idzie :aww:
Jej, Ryana tak spartoliłam... Trochę poprawiłam, ale i tak widać, że coś jest nie tak...

Ale dziękuję :meow::heart::hug:
Akroba Featured By Owner Aug 30, 2010  Hobbyist Photographer
Nie ma za co ;)
Mi nie rzuciły się w oczy poprawki, jest genialnie.
Tiofrean Featured By Owner Aug 31, 2010  Professional Traditional Artist
Mam nadzieję, że oceniającym prace też się nie rzucą :giggle:
Akroba Featured By Owner Sep 1, 2010  Hobbyist Photographer
NingyouJoururi Featured By Owner Aug 29, 2010
:wow: Oł... jea.

Narysuj komiks :D
Tiofrean Featured By Owner Aug 30, 2010  Professional Traditional Artist
A wiesz, że myślałam, żeby kiedyś zrobić komiks ze stop-klatek filmu? Tylko nie mam pojęcia jakiego, tak żeby mi się nie znudziło po 3 stronie xD

Dziękować :meow:
NingyouJoururi Featured By Owner Aug 30, 2010
Jakiś Twój ulubiony?
Na którego aktorów lubisz patrzeć? :P
Add a Comment:


Submitted on
August 28, 2010
Image Size
2.3 MB


65 (who?)

Camera Data

HP psc1500
Date Taken
Aug 28, 2010, 2:28:53 PM